Wędrując w myślach
Latoroślą oplatam wiek
dając owoc nadzieji swej.
Wędrując myślami odpycham niechęć
ujrzenia trwogi Mej.
Jak mam ją ukazać?
darując wiek?
Katem mym jesteś .Widzę cię.
Prawdę lubisz ?Ja też
Czemu mylisz myśli swe?
Podziel się męką wyobrazni
niewidzialnych żyć.
"Nadzieji"? Widzę nutkę nurtu prezydenckiego w tejże poezji.
OdpowiedzUsuńWiersze głębokie i pełne sentymentu, ale z "bulem" się czyta słowa pisane jednakowoż przez literata, nie grzeszące ortografią. Pozdrawiam i życzę dalszych natchnień, z drobną pomocą słownika ortograficznego.