Oscetacyjna kłosem rzeżbiona,
szmarmagdem wyniosłych dzew.
Lubiąc rosę noszoną dumą.
Wskazanych zachowań dołując krzew.
Mądrość wypchana pychą ,
kukła nie mająca ruchu.
Szczelnym parawanem bez braw,
pokorą otwierany dzień,
uśmiechem daje sens,
Prawa rzężbi Cię.
Wartość wnętrza kłosa dojrzałości cenionych dni.
OdpowiedzUsuń