Złudzenie
Słyszysz prośby nić
tak odpowiem Ci.
Miłosnym śpiewie ironii
panowaniem emocjami.
Nie umiesz myśleć samodzielnie
 spodem emanujesz.
Trudem pojmujesz słowa tak piękne 
namiętne czy to zło?Nie
Wstydem się okryj
Nie Ja .Nie myśleniem sposobem Twym
Pojmuję złudzenie realistycznej kry.
Ja na pewno nie myślę tak jak Ty.
Treść dedykuję mojej mamie którą kocham jak Nikt.

Idę

Spoglądam wartość drży 

sumienie gryzie Mnie.

Poukładam dzień

niemocą fałszu gnieciesz Mnie.

Wiem czas obraca twarz

zwątpienie topi nas.

Droga prawd usłana kłamstw

tłumacząc gubi treść.

Wiedza byłam żyłam wiem

poznałam nić zła.

Uratuj myślą czystą

prawdziwy wątek Dnia.

KOŁYSANKA
Budzę się w ciemni otchłani pora
dotykam powieką usta otwarte
ręce nie ruchome.
Sercem zanika czas
okno otwarte wiatr firany przemieszcza.
Leżę na łóżku nieruchoma 
mowa odjęta oczy zamknięte
rozumiem i słyszę
czuję nić końca.
Fruwam jak kołysanka
widzę duży ogród kwiaty czerwone białe.
Ogród otworzył wrota
wiatr goni Mnie rajem.
Moje odczucie nie chcą do raju
w potrzebie odwagi odfrunąć .

Dziwny świat

Czuję namacalną więź 

obrazu światła zranionego

węzły obdartych drzew

skruszona kora Twa.

Obudzi w sercu żal 

kto zbliży swój dziwny wzrok.

Okaż światu swoją dłoń

pokaż ile cierpień znak

dał nam w roku dziwny świat.

Czego jeszcze żaby chcą

zjeść nam resztę dobrych stron.

Na co czeka ziemia Ta co ją obdarował Pan

kto zaraził strachem śmiech

i zamroził mowę Twą?

Kto wyniszczy zęby te 

które gryzą ciągle Mnie.

Chodź i podaj dłoń skruszoną

która ruchem pośle nam

do okrycia trudnych spraw

pomoże odkryć w sobie mały skromny dar.

Widły artysty

Dosyć tych męk ludzie ważni

potrzeba wiele wyobraźni.

Ocenę zechcę wystrzelić celnie

ostrożnie chodzę niby w hełmie.

Duch ostrzega mimo wszystko

zostaw za sobą to towarzystwo.

Głowa rozkwita mowa świta

utkaj te brudy nędza głucha.

Jesteś jak lipa uschła przy drodze

liście nadziei dają ozdobę.

Wyrzuć z pamięci te wszystkie szkody

oni nękają Twoje drogi.

Chcę uwierzyć w Twoje słowa

co łączy kierat karuzela nowa.

Mowa brutalna nienawiść kwitnie

wkładasz w ognisko widły artysty.

Unikaj tych co szkodzą Tobie 

poślij do diabła obłęd i korę.

Szybciej dla siebie odnajdę drogę

co czyni cuda śpiewając Tobie.