Niewidzialny  strumień

Zawiścią oszustwa trwogi,

widzisz skalę przepełnioną.

Miłosierdziem swym spoglądając głąb

szalę sterty myśli.

Okrytych wacham się światłem światła,

tulę świt nieskończoną niedoskonałością.

Palcem zgiełku drwin, widzę

czasem wagi szalowej.

Niewidzialny strumień wody wyrzeżbi staw,

tajemniczy szlak okryje koryto.

Przeniesie zdarzenia na cichy ląd,

zabierzesz swoje wspomnienia skryte,

ułożysz formy wydarzeń.

Przeniesiesz myślami ciężar ,

męke co niszczy czas.