Dom wspomnień

Pamiętam  dom stary okryty ściułką,

  zimą ciepłem otulał.

Stare dzwi ciężko skrzypiały

 zimno nie uchodziło z nikąd.

Domek strzechą kryty dawał swą historię,

stał wśród drzew lipy,wierzby,topoli.

Ogródek duży rosnące kwiaty u płota,

dom biedny pełen radości obrzędy.

Dom pobożnej aleji zostaje w pamięci

stwarzał szczęśliwość  progu.

Do dzisiaj wspominam ten pejzaż wsi

który się wróżniał okryciem swym.

Kunszt

Odwagi miecza połysku lśnienie,

pień skały ściśnietej .

Mów, miecza torsem wybranym,

odgadnioną strofę słów.

Znakiem twardej zwietrzałej

bogini smukłych barw.

Świadomość podaje śpiew,

frywolny wschód.

Obnarzona sakwa kunsztu,

wyznanie bicia  tętniących.

UWIEBIENIE

Lubiąc śmiech zabawany

czystą opadu slońca.

Zanika lubowanie zegara

zmęczenie pada spoczynku.

Obdarzanej chwilą czasu

lubiącej kwitesęcje smaku.

Lepsze wyuska wartości

czyniąc swobody ruchu.

Intuicja nadana uwielbieniem

zrozumienia gasnący pręt.

Świerszcz

Szumisz strony fantazji

budząc struną kwiatu

wiatr nadwornej chwili.

Ambrozja szumi falą

chcianej spokojnej lipy.

Spektaklem nadanej sceny

aktorem smukłej weny.

Nadajesz chęć wiśniwej mery

chytrzysz ślad poznaki.

Niewartym cierni tej

ozdobnym wianuszku smutku.

Pytasz kłębek prawd

dłoni przeznaczenia.

Wątpieniem wzburzam potęgi smak

niepoznaką nadchodzącej drogi.

La verita

Dreptając uliczką wierzeń

opuszczoną bruku strzał

padając niczym chwast

Tworząc miarą prawd,

 lichym podejrzeniem

Uwierając krokiem lisim

obmytą twarz.

Uciekając przeszłością

rytmem prawd.

Czymże nadan ta myśl

niezrozumiała dzisiejszej

togi bzdur.

Pesate voi.

Muszla

Muszla o pięknych kolorach,

wyryta siłą fal.

Jasność twa oczy nam świeci,

kiedy na plaży odbicie ma.

Muszla ręby tłoczone piachem,

wyrzucone przez fale,

każdy może cię podnieść,

złożyć w sejfie niczym diament.

Muszla odbiciem wody,

zmieniają kolory ocenie swobodę.

Piękność odrobinie muszli

zadowoli Ciebie.

Muszlo twe skrzydła

równo złocone dają odbicie.

Kamień przy tobie 

daje piękną wystawę.

Róża

Chcesz zawiele wiedzieć,

miłość od Ciebie pachnie różą.

Drzewo świadkiem natury twej,

czy czujesz zapach liści mięty.

Drzewa konary rozrosły 

domek uwiły z liści miłości.

Kto chce przeszkodzić 

w sensie rozmowy

ja mieszkam tu ,a oni tam.

Szmaragd  bzu

Pąkiem rozkołysanej mewy

wznoszonej miotaniem piór

Czując łodygą powiewu

szusując podniebny lot

odnoszę trzebiot chmur

stykam miscytyz strumienia

ukazując przystani brzeg

Ciepłem umykającej łodzi

niechęci bycia męczonej

czasem odważnika szalę 

przyjacielskiego podmuchu

Nie prawdą prawd

licem odbicia dymu

potęgą wieści wczesnej.

Mar par kosmykiem obu stron.

Wróć 

Czekam na Ciebie

gdzie jesteś miły mój

co robisz duchem 

męczysz siebie i mnie.

Tą miłość dało przeznaczenie

szlachetną doskonałą

która dała cierpienia

skryta w blasku księżyca.

Ja Ciebie chcę odnaleść

moje serce woła Cię

nie potrafię sobie radzić

miłości tej.

Wróć pomóż mi żyć

miłości zgubnej szlachetnej

moje serce płacze z tęsknoty

gdzie miły skryłeś się.

Pierwsza miłość

Byłeś moją pierwszą miłością,

szczerą czułą prawdziwą.

Zawsze czule szeptałeś

o uczuciu swym.

Gdzie jesteś teraz

twoja mądrość przykładem

twoje serce zmieniało rytm

na widok mój.

Twoje usta śpiewały piosenki

o miłości tej.

Ty mnie chciałeś wywyszyć,

wśród złego otoczenia

które nie lubiło mojego pochodzenia.

Ty nie zwracałeś uwagi

z jakiej rodziny pochodzę

Chciałeś zrobić wszystko

aby godność mi podnosić.

Nigdy nie miałam do ciebie pretensji

Nie pasowałam do twojej posesji.

Nigdy nie zapomnę mądrości

twojch ust,twój uśmiech który 

koił rany me.

Muza

Ubustwiać  słyszalną dróżkę,

nucącą wschód przejżysty.

Udekorowaną melodią nieznaną,

pachnąc tesknotą twych dni.

Tropiącą zmierzch dziwów,

sfauszowanej nuty oblicza.

Krocząc nastawiam słyszalność,

pięknych i przeciwnych nut.

Optulam potęgą właściwych

pokrytą sensem nieuczciwych.

Uwodzicielka

Myśl moja niech przypomni chwile

które wiecznie będą żyć.

Serce będzie tęsknić i czekać,

pragnienia będą duszą i ciałem.

Na pamiątkę wspomnień

namiętnych i czułych dla 

mojej miłości.

Lubierzny  śmiech

Pośród wszystkich kobiet wybrałeś Ją,

zwykłością nadałeś sens.

Lubierznością pozbawioną prawd,

okłamujesz uwagi trud.

Sesowność ukuta ostrzem kłamstw,

smutna twarz.

Żebrzącym tonem postawa zła,

ludzkości dobitych praw.

Okłamując strony drwin,

skazujesz na realizm twojch dni.

Godność nie jest twoją stroną,

ostrzeganiem długich lat.

Zmeczenie narasta ,

fakty prawdą narastającą .

Wszyscy tylko nie Ja.

MYŚLI  MOJE  

Lokuję myśli moje

w osłonie drewnianej.

Wiersze i prozy śmiesznie rozdaję,

komu trzeba wiedzy,

schowanej w przedziałach

niech zgłosi się do mnie.

Kto zechce mnie wysłuchać

niech zasiada na ławie

czeka w skupieniu

co mu przekażę.

Czy myśli moje będą odpowiadać,

widomością skrywaną.

Nigdy nie osądzaj nikogo.

Nie wiadomo jak jutro wam się potoczy.

Uwolnić motyla

Uwolnić motyla z obroży zamkniętej

motyl leżący,niechodzący

 zamknięty w ciele dla ludzi i życia.

Uwolnić motyla mogą tylko ludzie.

Pięknym dresie twojch dni,

wierzę  wytrwale w Ciebie,

aby motyl  zaczął swobodnie żyć.

Tego Ci życzę mój miły motylu

aby twe skrzydła zaczeły latać,

a serce cieszyło się z najmniejszej

sprawy.

Smutna starość

Chcę zobaczyć lepszy świat,

co w niczym nie kłamie.

Radość ludzi na twarzach

podziela odważne zadanie.

Nie każdy ma siłę biec za życiem,

słabość zostaje niezauważona,

nie każdy może sprostać zadaniu.

co ziemia obfita zostawia.

Cóż starość ma z pracy,

na jesień życia w śmietnikach

pozostał raj życia.

Ktoś sobie przypomni że żyłeś.

Ból może zabić człowieka

który ma żal życia,

pozostawiony na łaskę,

nie wielę możę dać.

Gdzie się podziała wrażliwość

która znikneła wśród ludzi.

Stają się obojętni na dramat

chorych starszych ludzi.

Monte Casino

Wzgórze skaliste,
okryte mogiłą.
Maluje obraz zła,
nadaje pieśni ból.
W cichości zapomniano,
czerwień szumu wiatru.
Symbol śmierci wspomnienia,
walka straconych dni.
W pamięci mrocznej zadumy,
maki czerwone lśnią kolorem,
walecznej polskiej dumie.
Śmierć pamięcią zostaje,
nadając lęku strach.
Rozpacz nigdy nie przeminie,
trudnych bojowych dni.

Piasek

Pustynnym piaskiem ocieplę  zmierzch,
Deszczem pustynnm ochłodzę Cię
Mowie twej nadam dzwięk,
słyszysz mnie w głebinie tej.
Powiedz,że jesteś blisko mnie,
czekam w cichej dolinie.
Aby poczuć się dobrze w tej małej 
krajnie.

Miłość

Szarfą dotyku ciał,

miłosnym powiewem ust,

mówisz imię me.

Obięjci tuląc szum serc,

kochaniem narastającym,

ogarnieci bliskością,

szukając siebie.

Próbując dotyku twego,

kosztuję smak szampana,

miłosnym blaskiem świec.

Przytulam Cię owocem,

przyszłego życia.

Spoglądam ci w twarz,

widzę uśmiech ,

to dla mnie posyłasz miłosny wzrok.

AUTOR

Sztuka nadchnieniem twórcy ,
wątpliwość rozpryśnie tom
nadając nowy krztałt.
Otwierając nowy bieg,
tworzony wartością myśli,
wskazówek  zawiłość.
Szukasz ziemskich prawd,
pokory Ci brak.
Siłość was ogarneła,wiedząc zrozumienia .
Konsekwetność zaletą jest,
lecz czas goni świat.

GALERIA

Swobodą krztałtnych ram,

pięknem niesionych rąk.

Paletą zmięnych dni,

podróżą nabytych chwil.

Rozciąga wnętrze zapachu,

ważności dobroci twej.

Kluczowej wiary nadanej,

ziarnem szczerych łez.

Otwierając rozdział barw,

wrażliwej myśli twej.

Budzę Twój sens.

Kryształowa skala

Szczebiot karcianych tac,

stojakiem futer krytych spazm.

Nikłych  szans,

szklaną drobinką  szlifów,

zmiecionych szuflą słów.

Nadaną sumką kart,

szelest  smakiem wpływów,

błyszczących lat.

Ściężką szukanych nieprawd,

dając znak odwrotu,

Zrobisz dobry krok.