Smutna starość

Chcę zobaczyć lepszy świat,

co w niczym nie kłamie.

Radość ludzi na twarzach

podziela odważne zadanie.

Nie każdy ma siłę biec za życiem,

słabość zostaje niezauważona,

nie każdy może sprostać zadaniu.

co ziemia obfita zostawia.

Cóż starość ma z pracy,

na jesień życia w śmietnikach

pozostał raj życia.

Ktoś sobie przypomni że żyłeś.

Ból może zabić człowieka

który ma żal życia,

pozostawiony na łaskę,

nie wielę możę dać.

Gdzie się podziała wrażliwość

która znikneła wśród ludzi.

Stają się obojętni na dramat

chorych starszych ludzi.